Köşe Yazısı

YİNE YENİ BİR BEN LAZIM!

Çin’de yeni doğan bebeklerin
doğduklarında 1 yaşında sayıldıklarını biliyor
muydunuz? Galiba anne karnını da hesaba
katıyorlar. Düşününce, bir yaşanmışlık da yok
değil aslında! Malum anne karnında
yaşadıklarımız şekillendiriyor tüm yaşantımızı…

Bu durum Çin’ de doğmamama rağmen
bizim evde de hep böyleydi : ) Biz yıllardır
annemle bu konuda hiç uzlaşamadık : ) “Anne
ben artık 40 yaşındayım”. “ Yok, kızım 40′ ı
doldurdun 41′ den gün aldın sen”. “Tamam, işte
doldurduğum yaşımı söylüyorum”. “ Yok, onu
sen doldurdun artık, girdiğin yaşı söylemelisin,
yani 41′ sin”. “Ama anne düşünsene bir bebek
doğar doğmaz mı 1 yaşında olur? 1 yılı
tamamlar, öyle 1 yaşına basar”… Velhasıl kaç
yaşındasın derseniz; 40′ ı doldurup, 41′ den gün
aldım. Hesabını siz yapın : ) Kafamda yıllardır
deli sorular : )

“Yıllar nasıl geçti?” diye sorarsanız.
“Çabucak!”

Güzel bir çocukluk yaşadım. Gençlik
yıllarımda öyleydi. Çünkü ailem hep
yanımdaydı. Çünkü gönlü güzel dostlara
sahiptim hayatımın her döneminde. Çünkü
gözleri parlayan öğrencilerim oldu hep. Çünkü
hayat görmek isteyene güzelliklerle doluydu…

Çok geç fark ettiklerim de olmadı değil…
Mesela babaannemle aynı gün doğmuş olmam
gibi : ) Havaya düşen ilk cemreyle beraber, var
olmam gibi. 25′ inden sonra kerevizle tanışmam,
30′ undan sonra kekiğin tadına ve kokusuna
bayılmam… 35′ imde fark ettiğim sonbaharın
kehribar renkli yapraklarını, güneşin
doğuşundaki mucizeyi, batışındaki renkleri hiç
söylemeyeyim… Yani pişmanlıklarım da oldu,
mutluluklarım gibi, çok sayıda…

Bir yerde okumuştum yıllar önce “ Uçmak
istiyorsan seni aşağı çeken her şeyi bırak.”
diyordu. O gün bu gündür gözüme batanı tutup
atıyorum : )))

Hep şükrettim hayatımda olanlara; ama
olmayan, boş ve gereksizlere daha büyüktü
şükrüm…

Her 0 ve 5 ile biten yaşlarda elekten
geçirdim insanları hayatımda.

Eleğin delikleri ise git gide küçüldü 30′ lu
yaşlarımda.

Çok heyecanlıyım acaba 40 ne
gösterecek bana!

“41 kere maşallah” yazılı pastayı üflerken
covit olacak mı hayatımda?

Heyecanla bekliyorum hayatın bana
katacaklarına…

O zaman; “Selam, yeni yaşım!
Başlangıçlarım!”

Selam, ailem, eşim, dostum,
çocuklarım… Selam beni ben yapan doğru
bildiklerim… İyi ki’ lerim… Keşke’ lerim…

Ayperi Neslihan Gök
Öğretmen

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir