Köşe Yazısı

PERDE

Geldi yine ruhumuza dinginliği yaşatacak
yegane sevgili.
Geldi yine eteklerinde çocukluğumuzun
anılarıyla,oyunbozan yaramazlıklarıyla…
Geldi yine sokakları kaplayan ıssızlığı,sislerle
kaplı uzayıp giden yolları,şakaklarında dağ izleriyle.
Geldi yine dışarıyı kabuğuna hapsederken,
içerinin zenginliğini yeniden hatırlatan,geçmişi gelecek,
geleceği geçmişle harmanlayan..
Geldi yine hadi dön yaralarına bak,kemiklerin
kaynadı mı? Kontrol et! Diyecek olan gür
sesiyle,notalarını bilmediğin bir şarkıyı başlatarak.
Geldi yine kendimizi onarmayı bize öğretecek
olan, en güzel öğütlerini tatlı sert anlatan,güvenli sesine
sorgusuz sığınacak olduğumuz…
Geldi yine yarım bırakılan her şeyi
tamamlayacak hoca edasıyla.
Geldi yine doruklardan türküler mırıldayarak
akan ırmak güzelliğiyle..
Geldi yine turna kanadıyla içimizdeki göç
hareketini başlatacak olmanın telaşıyla…
Geldi yine bulutlarıyla bütün gökyüzünü
kaplayan,görkemiyle ikinci seçenek bırakmayacak
olmanın özgüveniyle.
Geldi yine efeler gibi tüm delikanlılığıyla..
Geldi yine içtiğimiz çayın,yediğimiz yemeğin,
aldığımız nefesin hakkını sonuna kadar alacak olan!
Geldi yine sohbetin,dertleşmenin,ağlamanın
hakkını sonuna kadar verecek olan, anlatarak değil
yaşatarak öğretecek olan öğretmenlerin en güzeli…
Geldi yine zamanla yarışmaktan şirazemizin
kaydığını,durup biraz yavaşlamamız gerektiğini bize her
an hatırlatacak olan!
Geldi yine erteledeğimiz ne varsa, tutup
yüzümüze yüzümüze fırlatacak olan!
Geldi yine gözlerimizdeki eşiğin kıymetini
işaretleyecek, ruhun perdelerini aralayacak,aklın
renklerini düzenleyecek olan…
Geldi yine saçları tel tel dağıtacak rüzgârı,
insanı daima zinde tutacak soğuğu ile.
Geldi yine beynimizin surlarında dinmeyen
savaşları sona erdirecek barış elçisi…
Neden bu kadar çok seviyorsun? Diye sordular.
Diğer üçü mevsim, kış tutkudur dedi inatla.
Bazen bilmediği yolları yürümeli insan, kayboldukça
kendine gelebilsin diye mırıldandı…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir