Sanat

İ N Z İ V A

Hazırlayan : Fatma Kardeş

Ne Dersin?

Dinmiyor öfkem yağan yağmur değil
her damla bana kefen
Gün öyle bir gün ki , sanki ömür dediğin bitti
Yollarım çıkmaza vururken hayallerimin ölmesi
kıyametim…
Özlemek nedir ki uçsuz bucaksız gelmeyecek birini…
Vursam bir sahile de o görmeyecek beni
Konuşsam anlamayacaklar sussam
ciğerlerim doluyor katran
Bir masal vardı ya hani bizi anlatan
Pembe panjurlu ev vardı noldu
düştü mü üzerine heyelan
Gözlerim kör şimdi konuşamıyor dilsizim
Görsem bir tek seni görmek isterim
Anlatsam seni sana beni bana ver der misin
Fatma Kardeş

CAN BİR KUŞTUR

Uyan behey gafil gönlüm,
Hayat düştür geçer gider…
Sanma bu can sana baki,
Can bir kuştur, uçar gider…

Fırsat varken ibadet et,
Elden fırsat kaçar gider..
Ömür bir ırmak misali,
Hızlı hızlı akar gider…

Şu sevdiğin fani dünya,
Gün olur terk eder gider…
Ölümle pençeleşirken,
O,haline güler gider…

Kazandığın malı mülkü,
Mirasçıların yer gider..
Dua okuyanı yoktur,
Hepsi sana söver gider..

Sedat gönül vermiş Hak ka,
Garip boynun büker gider..
Bir mum gibi sevdasından,
Günden güne biter gider….
SEDAT GÜNAY

Mış mış ta, mış mış.

Bayram gelmiş,
Gelmişte ne olmuş.
Sanki babam sağ da,
Bir çift pabuç mu almış.
Düşündüm ki anam sağmış,
Sabah erkenden kalkmış.
Ocak ateşini yakmış..
Bu bayram sabahı.
Mış mış ta mış mış.
Sanki olacakmış.
Anan, baban sağ olacakmış.
Eben atan baş köşede oturacak mış.
Gelen, gidenle hanemiz dolacakmış.
Çocuk olup, sırayla el öpecekmiş.
Mangır keselerimiz, parayla dolacakmış.
Mış mış ta, mış mış.
Sanki olacakmış.
Bayramlar, bayram gibi kalacakmış…
MUSTAFA ÖZGÜNDE

YOLUM YORGUN BEN YORGUNUM
Yıllar yılı yürüyorum
Yolum yorgun, ben yorgunum
Ne haldeyim bilmiyorum
Halim yorgun, ben yorgunum

Yola revan yürüyorum
Hak izini sürüyorum
Kar boranı kürüyorum
Kolum yorgun, ben yorgunum

Gaflet tacıyla taçlandım
Gâh övülüp alkışlandım
Meyve verince taşlandım
Dalım yorgun, ben yorgunum

Nice halden hale döndüm
Hazan vurdu çöle döndüm
Gözyaşımla göle döndüm
Gölüm yorgun, ben yorgunum

Fani dünya değirmendir
Her an ölüm ensendedir
Öğütülen can, bedendir
Tolum yorgun, ben yorgunum

Darp edildim ökçe ökçe
Yeniden yandım, söndükçe
Anla􀆴m dilim döndükçe
Dilim yorgun, ben yorgunum

Bu yola çık􀆨ğım anda
Kısa, daracık zamanda
Ya􀆴m çi􀅌 kapılı handa
Kilim yorgun, ben yorgunum

Gide gide ben yoruldum
Gâh çağladım, gâh duruldum
Yel vurdu çöle savruldum
Çölüm yorgun, ben yorgunum

Dünyayı mesken eyledim
Bir kabirlik yer peyledim
Alp erce çaldım söyledim
Telim yorgun, ben yorgunum
Ozan Alper ALPEREN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir